Sporten tijdens zwangerschap – eerste trimester

Daar stond ik dan met een zwangerschapstest in handen, m’n sportlegging al aan om een uur later naar de sportschool te gaan. En die zwangerschapstest gaf heel duidelijk het woord ‘zwanger’ aan. Dolgraag wilden we het, een tweede kind, zwanger worden van weer zo’n heerlijk, klein hummeltje. Onze eerste reactie op die positieve test was dan ook een vreugdedansje! Mathis wordt grote broer! Wij weer papa en mama! De big smile kon ik niet meer van mijn gezicht krijgen. En toen volgde mijn tweede reactie: maar hoe moet dat dan met sporten?

Ja, echt. A-sportieveling als ik was éindelijk sinds een maand of twee, drie goed op dreef. Twee keer per week trainde ik mét personal trainer Jordi aan een strakker, energieker after-pregnancy-body. Krachttraining dus. Ik begon verschil te merken, had zelfs inmiddels een legging in een maat kleiner aangeschaft. Wat vond ik het leuk! Maar eh, after pregnancy…. ik was ineens weer zo zwanger als wat. Wat nu?

Nou, wat nu, dat ga ik je vertellen. Het redelijke bizarre fenomeen deed zich voor dat Jordi na mijn vriend en kind als eerste wist dat ik weer een bun in the oven heb. Ik dacht eerst nog: ik ga me ziek melden, niet trainen. Maar goed, ik zou me moeilijk week na week ziek kunnen melden. Toen bedacht ik: ik ga, maar zeg niks. Maar daar werd ik heel nerveus van. Mag je wel squats, pushes, pulls, whatever, al die dingen, doen als je zwanger bent? Zou ik mijn ongeboren vrucht er niet mee schaden? Dus ach, dan maar open kaart spelen en vertellen hoe de vork in de steel zit (met toestemming van Bart hoor!).

Goed, de trainer reageerde uiteraard heel leuk en wist me ook gelijk te vertellen dat we lekker zouden blijven sporten. Juist goed, voor zowel moeder als kind. De eerste paar keren voelde ik me nauwelijks anders dan before. Maar boy, dat ging op een gegeven moment wel iets anders (misselijk!). Al met al heb ik me kranig door het eerste trimester geworsteld en hieronder volgt dankzij trainer Jordi wat meer info over sporten (krachttraining dus in dit geval) tijdens zwangerschap, trimester 1:

1. “Zoveel vrouwen doen niets anders dan yoga of pufcursussen tijdens hun zwangerschap, maar eigenlijk is dat een beetje raar, een bevalling is zo’n enorme krachtinspanning, daar wil je fysiek toch op voorbereid zijn? Je loopt ook niet ongetraind een marathon.” So true. Want zeg eens eerlijk, heb jij geen dagenlang spierpijn van hier tot Tokio gehad na je (eerste) bevalling? Ik wel. En het idee dat ik er dit keer in een wat sterkere conditie in ga vind ik prettig. Benader je bevalling wat meer als een triathlon!

2. “Training heeft een positief effect op je hormonen, neurotransmitters en endorfines die voor een verbeterde stemming en psyche zorgen.” So true again. Ik zit zo goed in mijn vel tijdens deze zwangerschap. Ik merk dat als je lekker in je hoofd bent, je ook veel beter pijntjes en zwangerschapskwaaltjes aankan.

3. “Sporten helpt bij het herstellingsvermogen ná de bevalling, verkleint de kans op buitensporige gewichtstoename en houd je lichaam structureel sterk gedurende de zwangerschap.” Wat weer heel handig is: minder snel last van rugpijn bijvoorbeeld, omdat je spieren die die zware buik gaan dragen sterker zijn.

4. Tijdens krachttraining tijdens de zwangerschap zijn speerpunten:
– Een goede lichaamshouding (again, je wilt niet krom gaan lopen door die zware buik, of een té holle rug creëren)
– Toename van kracht en spiermassa (hoppa, een kwartier extra persen kan ik aan straks)
– Versterken core en bekkenbodem (heel fijn bij het bevallen, als je goed in staat bent je buikspieren te gebruiken en je bekkenbodem aan te spannen én te ontspannen)
– Een solide conditionele basis (want ja, een bevalling ís een marathon)

5. “Trimester 1 gaat gepaard met fysieke veranderingen zoals een hogere hartslag, vermoeidheid, misselijkheid, overgeven, hoofdpijn, etc. en het gaat er in deze fase dan ook om dat je je best doet om de workouts zo goed mogelijk te doen maar accepteert dat het ook okay is om een keer een training of oefening over te slaan omdat je je niet goed voelt.” En nou, dat heb ik geweten. Ik heb me soms tijdens de trainingen echt kots- en kotsmisselijk gevoeld. We deden dan niet meer dan een beetje rekken en strekken, en in mijn ooghoek had ik de prullenbak steeds in mijn vizier. Maar achteraf was ik tóch blij dat ik gegaan was. Want dat beetje rekken en strekken is immers beter dan thuis op de bank hangen.

6. “De belangrijkste regel: luister naar je lichaam! Heb je pijn of voel je je oncomfortabel? Stoppen!” En dat is echt heel belangrijk. Ik ben bijna constant twee keer per week blijven gaan, maar soms als het echt niet ging, ging het niet. Punt. Luister naar je gevoel!

7. Aanvullende tip van mij: ga niet met je zwangere buik op eigen houtje aan krachttraining doen, terwijl je helemaal niets van krachttraining weet, zoals ik. Wat wel kan, wat niet kan (opletten met buikspieroefeningen bijvoorbeeld!), dat kunnen profs je vertellen.

Zo, wat een lap tekst hè! Inmiddels is het eerste trimester voorbij en ben ik een stuk energieker en sport ik wat fanatieker dan in trimester één, Ik zal er binnenkort wat over schrijven.

Liefs, Nina

1 reactie

Irene -

Goed bezig!
Blijven bewegen is sowieso erg goed. Ook super dat je het onder begeleiding doet.

Toen ik nog niet in verwachting was, liep ik marathons.
Zelf heb ik tot ongeveer 19 weken hardgelopen. De laatste weken werd het wel steeds minder snel, ver en fanatiek, maar toch 🙂 Tegen de 20 -25 weken kreeg ik steeds tijdens het hardlopen het gevoel dat ik acuut moest plassen (alsof de baby meer op mijn blaas drukte tijdens het hardlopen). Dat was erg oncomfortabel.

Ben nu 30 weken in verwachting. Toevallig heb ik gisteren nog een rondje van 7 km gemaakt waarvan het grootste deel wandelend met korte delen joggen tussendoor. Heerlijk!
Verder fiets ik elke (doordeweekse dag) nog 12- 20 km. Het gaat nog prima, alleen merk ik dat ik wat trager dan normaal heuvel op kom.
Afgelopen week heb ik op youtube een “pregnancy workout” gevonden en gedaan. Dit was een half uurtje. Hierbij heb ik wat meer moeite om mijzelf er toe te zetten.

Ik vind het heerlijk om in beweging te zijn . Ben wel ergens bang dat mijn goede marathonconditie niet snel meer terug zal komen (ook door hoogst waarschijnlijk tijdsgebrek op lange afstand-training als de kleine er eenmaal is).
Achja, anderzijds prijs ik mijzelf gelukkig dat ik tot dusver nog zonder klachten de zwangerschap door kom (op de kleine eerste-trimester-kwaaltjes na). Helemaal als je ook ziet dat andere vrouwen klachten hebben als bekkeninstabiliteit/ rugpijn/ extreme misselijkheid etc

Reageer ook

pinterest instagram heart twitter facebook youtube