Categorie overzicht: Zo doet mama het

Verlatingsangst, een update!

“En, hoe gaat het nu?” Vraagt iemand onder dit artikel, waarin ik vertel dat mijn zoontje vooral in zijn slaapkamer niet alleen lijkt te durven zijn. Nou, het antwoord is: al best wel wat beter!

Mathis heeft eerder een fase gehad, met de 11 maanden om precies te zijn, waarbij slapen echt een drama was. Dat was er toen van de een op de andere dag, en ging ook van de een op de andere dag over. Ditmaal is het anders, het verbetert langzaam in plaats van dat het ineens voorbij is.

Meer lezen

Verlatingsangst, wie kent dat?

Mijn zoon (1,5 jaar) zit even in een lastige fase qua slapen. Nee, eigenlijk gewoon qua papa en mama die waar en hoe dan ook bij ‘m weglopen, dat vindt -ie vreselijk. Ik maak me er geen zorgen om, het gaat wel weer over. Maar zielig én lastig, tja, dat is het wel. Vooral bij het in slaap brengen ’s avonds dus.

Dit keer geen uitgebreid artikel over ons plan van aanpak, want dat heb ik even niet. Ik vraag me juist af hoe jullie een fase van verlatingsangst bij je kleine aangepakt? Met name het uit-het-‘savonds-slaapkamertje-sluipen-ritueel?

Meer lezen

Op vakantie met een dreumes, hoe gaat dat inmiddels?

Op vakantie gaan met kids, Elise en ik zijn er best goed in vind ik, haha. Zo schreef ik eerder al dit artikel over op vakantie gaan met een baby, en hierbij ook een superhandige paklijst voor als je echt nog een mini hebt.

Mathis is nu anderhalf, en heel eerlijk vind ik dat wel héél lekker. We zijn net terug van een weekje Italië. Het gaat net allemaal wat soepeler en makkelijker dan met een kind van rond een jaar of nóg kleiner. Ze snappen het gewoon allemaal wat meer, en zijn beter te pleasen. Kortom, mijn ervaring: als je kind ruim een jaar oud is, wordt je vakantie écht relaxed :).

Meer lezen

Hoeveel geef jij uit aan kleding voor je kind?

Vaak zie ik op Instagram kindertjes langskomen met zoooo’n leuke outfitjes. Zowel jongens als meisjes. De ene na de andere mini hipster verschijnt op mijn scherm. Zwaar geïnspireerd bezoek ik dan de unieke webshopadresjes die genoemd worden, om vervolgens af te haken… Want heel eerlijk: laat ik bij mezelf de euro’s behoorlijk goed rollen als het op kleding aankomt, bij mijn kleine doe ik dat stukken minder.

Vind ik shoppen voor mijn kind dan niet leuk? Jawel hoor! Heel erg leuk zelfs. Om de paar maanden gooi ik er even een online shopsessie tegenaan en zorg ik dat mijn mannetje weer goed voor de dag komt. Maar een mooi broekje van 50 piek? Nope, vind ik teveel.

Meer lezen

Waarom ik koos voor extra opvang

Moeilijk dat ik het vond joh, toen mijn mini spruit voor het eerst naar de opvang ging. Vanaf vier maanden oud, op maandag en woensdag. Maar alles ging ontzettend goed, op hier en daar een wat moeilijkere (slaap)fase na, heeft hij vanaf het begin een hele goede tijd op het kinderdagverblijf. Ons megagoed werkende schema (al zeg ik het zelf) was: maandag kdv, dinsdag mamadag, woensdag kdv, donderdag ik thuiswerken (en Mathis dus ook thuis), vrijdag opa en oma.

Peuter met speelgoed

En dat werkte prima! Thuiswerken met een échte little one? No prob in mijn ogen. Lees hierrr maar. Ik pakte naast de maandag, woensdag en vrijdag volop werkuurtjes op donderdag. Maar times are changing…. Mathis is geen ieniemini little one meer. Nope. Hij weet dat de laptop van mama ook gevuld staat met ontbelbaar veel Nijntje video’s, slaapt minder overdag, wordt hyper als hij niet regelmatig naar buiten kan, komt met ongeveer 7 boekjes per minuut aandragen en vindt puzzelen alleen leuk als ik er op de grond bij zit. En terecht. Z’n mama is thuis, dus dan mag hij ook aandacht verwachten.

Meer lezen

Waarom ik mijn kinderen naar de crèche breng

Toen ik Samuel kreeg, werkte ik fulltime als wiskunde docente op een middelbare school. In het weekend, de avonduren en alle schoolvakanties werkte ik samen met Nina aan Chickslovefood.com. Toen we een kindje kregen werd dat wel erg veel. En dus ging ik 4 dagen werken. Daar kwam opeens ons eerste boekcontract bij, waardoor ik 3 dagen als docente ging werken en 1 volledige dag aan ons eigen bedrijfje. Ik had dus 4 dagen opvang nodig: 3 dagen crèche en 1 dag opa en oma.

IMG_2850

Ik moet je zeggen dat ik het heerlijk vond om weer te starten met werken na mijn verlof. Even mijn handen vrij, zonder kind op mijn arm naar de wc kunnen. Heerlijk. Ik racete echter wel zodra mijn les was afgelopen naar het KDV om mijn ieniemienie op te halen. En al snel werd het lastiger voor me: Samuel was veel ziek en dus was het voor mij soms een hel om op mijn werk te zijn. Mijn kind zat zonder mij bij de dokter. Dat vond ik zó erg. En zo’n ieniemienie baby 3 dagen naar de opvang brengen vond ik ook best heftig. En dus besloot ik na een half jaar te stoppen met mijn werk als docente. Mijn vriend werkte fulltime en dus konden we het ons permitteren. Ik werd een thuiswerkende mama met een eigen blog. Stopte ik met de crèche? Nee. 

Meer lezen

Een gouden tip om een ontspannen mama te zijn

Afgelopen week had ik een weekje vrij. “Fijne vakantie!” zeiden ze tegen me op kantoor. Uhm, oké ik ga niet echt naar een villa met zwembad in Zuid-Frankrijk. Op dit moment leef ik met 2 kids en man in een bouwval en dus zou onze vakantie in het teken komen te staan van klusjes afvinken. Wat niet erg handig is voor iemand zoals ik die veel met haar werk bezig is en niet heel erg bewust met ontspanning bezig is. Ik heb vakanties nodig om daar aan herinnert te worden. En dus had ik bedacht: we gaan een aantal dagen klussen en daarna is het quality time.

IMG_2747

Het is nu zondagavond en ik lig voldaan in mijn bed. Ik heb zo’n zalige week gehad. 2 dagen lang hebben Marcel en ik geknald in het huis. En nee dat is niet bepaald met een boek in de zon, maar het geeft wel voldoening. Eigenlijk begon het ontspannende gevoel al in het eerste weekend. Zijn we de afgelopen weken en weekenden echt geleefd door alle drukte en hectiek, waren we opeens super zen met z’n vieren uitgebreid aan het lunchen. Want onze vakantie was begonnen. Wat is ontspanning nou eigenlijk precies?

Meer lezen

Nieuwe kinderkamers, zo heb ik het aangepakt!

Yes jongens, ik ben verhuisd. En dat kán je niet ontgaan zijn, want ik deel alles erover. Omdat het namelijk best wel een ding is met 2 kleine kinderen. Althans, zo ervaar ik het. Eerder schreef ik hier en hier al over hoe ik de verhuizing heb aangepakt. Vandaag ga ik delen hoe ik de inrichting van de nieuwe kinderkamers heb aangepakt. Ik heb daar namelijk best wat tijd ingestoken en dat vond ik ook héél erg leuk!

IMG_2609

Want als je gaat verhuizen, je kinderen opeens allebei een grotere kamer krijgen en je mag in principe gewoon van nul uitzoeken hoe het moet zijn, hoe moet het dan zijn? Wat is nou de ideale kinderkamer? Hieronder lees je mijn bevindingen.

Meer lezen

7x mijn tijd plannen (met wat ik belangrijk vind)

Een tijdje geleden schreef ik dat ik family time én quality time met Bart echt plan. Simpelweg data prikken en blokken maar in die agenda. Zo niet sexy. Maar zo zorg ik er wél voor dat ik af en toe date night hebt. Nou, dat vonden jullie een fijn artikel, dus heeft het me geprikkeld om zonder schaamte mijn plan-waanzin nog verder hier op internet te verkondigen, haha.

BartMathis

Want ik plan namelijk véél. Plannen is voor mij de enige manier om tijd te maken voor wat ik wil doen op een dag, in een week en in mijn leven. Dat betekent niet automatisch dat ik totaal niet go with the flow kan zijn, jawel hoor, soms moet dat ook wel, als je kind ineens ziek is of zo. Maar over het algemeen vind ik het fijn veel te plannen en vast te leggen in de hoop dat mijn dagen een beetje gesmeerd lopen. En vooral, om ervoor te zorgen dat ik gedaan krijg wat ik wil doen. Dus vandaag jongens en meisjes, Nina’s ultieme plan-tips.

Meer lezen

Loslaten, ik kan het!!

Als Nina dit leest zegt ze ‘klopt!’. Wedden? Haha. Ik weet het zeker. Ik, Elise Gruppen, lees perfectionist, zeikerd, punaise-poetser, stresskip numero uno, vind het lastig om dingen los te laten. Zeker dingen die ik heel leuk of belangrijk vind. Bijvoorbeeld het maken van een boek…

Quote Mindful Monday ELISE 27042015

De laatste correctierondes zijn elk jaar weer stressvol voor mij. Ik moet tot op de laatste seconde het hele boek zien voor -ie officieel naar de drukker gaat. Ik kan dat niet uitbesteden. Ik kan het niet loslaten. Of ik zal zeggen, ik kón het niet loslaten. Want het vierde boek ligt inmiddels bij de drukker en guess what: ik heb geen laatste eindcheck gedaan. Ik heb het losgelaten! Hoe dan?

Meer lezen
pinterest instagram heart twitter facebook youtube