3x dit ga ik anders doen bij een tweede bevalling

Mathis is alweer een half jaar oud en nog steeds denk ik best vaak aan mijn bevalling terug. Zo’n bevalling is een avontuur an sich. Ik heb een prima gevoel aan de mijne over gehouden. En jij? Hier lees je mijn bevallingsverhaal en hier lees je hoe ik me voorbereidde op mijn bevalling.

VoorbereidenBevalling

Ik weet niet of we het geluk mogen hebben ooit nog een kindje te krijgen, of dat ik überhaupt een tweede wil…(Ik denk het wel, trouwens. Bart, lees je mee?). Maar mochten we ooit een tweede little one in ons gezin ontvangen, weet ik wel dat ik sommige dingen iets anders ga doen net voor, tijdens en na de bevalling. Nu ik het allemaal een keertje heb meegemaakt, zijn dit de dingen die ik een eventuele volgende keer anders ga aanpakken:

1. Ik ga niet meer als een idioot obsessief ziekenhuisinformatie achterhalen
Ja, dat deed ik. Ik wilde zó zeker zijn dat ik me goed zou voelen in het ziekenhuis waar ik waarschijnlijk zou bevallen, dat ik me rot heb gegoogled, gebeld en gepraat. Ik zat erg goed in mijn vel, was erg mindful over alles, maar dit kon ik op de een of andere manier niet loslaten. Net toen ik er eindelijk uit was welk ziekenhuis mijn eerste voorkeur had, hoorde ik van een hele leuke mama in mijn omgeving dat zij daar een nare ervaring had gehad met de geboorte van haar zoon. Ik kwam in een soort van blinde paniek en mijn zoektocht begon opnieuw. Mijn allergrootste angst was dat ik zou bevallen, vervolgens zou moeten blijven en dat Bart dan naar huis zou moeten. Dat ik daar moederziel alleen lag met een baby. En dat had dat meisje meegemaakt in ‘mijn’ gekozen ziekenhuis (naast nog een aantal andere echt nare dingen). Dat één van mijn besties een paar weken voor mij in Hong Kong beviel en dagenlang alleen met babies (tweeling) en zonder haar man (die mocht 2x een uurtje langskomen) op een volle zaal lag zonder te piepen, hielp me niet eens om te relativeren. Bah, zwangerschapshormonen. Uuuuren ploos ik informatie uit, ik kon maar geen rust vinden. Wat als Bart niet mag blijven? Wat als ik een keizersnede moet en ik krijg het kind niet direct op mijn borst? Wat als ik moet blijven en ik lig op een zaal met (te) veel anderen? Wat als ik zo’n mooie kraamsuite kies en tóch de pijnbestrijding wil die zij niet bieden? En wat als ik inderdaad een ruggenprik wil, waar is dan de grootste kans dat er een anesthesist aanwezig is midden in de nacht? Pfffff, nu ik hieraan terugdenk, denk ik: DOE NORMAAL. Maak je keuze en laat het daarna gewoon los. Ieder ziekenhuis heeft voors en tegens en waar de één een heel prettige ervaring heeft, zou een ander er nooit meer heen gaan. Dat houd je toch. Elise heeft zelfs in ‘haar’ ziekenhuis bij de eerste een nare ervaring gehad en over haar tweede bevalling in datzelfde ziekenhuis alleen maar lof. Ik ben bevallen in het VUmc in Amsterdam (en had uiteindelijk helemaal geen keuze wegens spoed, haha, de ironie) en zou dat een volgende keer gewoon weer doen. Het komt wel goed, meiden. Dat kind moet eruit en dat kunnen ze in ieder ziekenhuis. Probeer vertrouwen te hebben in de professionals om je heen, maar vooral in jezelf en in jouw lichaam. You’ll survive.

2. Ik ga niet meer letten op dingen als licht, muziek, make-up en andere randzaken
WAHAHA, JA! Ook dat deed ik. Ik heb Bart achter zijn broek aangezeten voor een birth playlist (serieus, we hebben nog discussies gehad of Rihanna er wel of niet op mocht) en ik heb bíjna een ander ziekenhuis gekozen (stel dat ik had mogen kiezen, dat kon uiteindelijk dus niet) omdat ze daar sfeerverlichting hadden en in ‘mijn’ ziekenhuis niet. En ik had mijn make-up en stijltang klaarliggen voor als mijn weeën zouden beginnen zodat ik helemaal fancy mijn eerste little one op de wereld zou kunnen zetten. What was I thinking, er was echt nergens tijd voor. Ik kon dit snel loslaten hoor, dat wel. Toen mijn bevalling eenmaal begon boeide het me echt allemaal niks meer. En bij een tweede zal ik heus nog wel kijken of ik er nog gauw een make-uppie op kan doen, maar een birth playlist, daar hoeft Bart z’n schaarse vrije tijd niet meer aan te besteden :D.

3. Ik blijf langer alleen met Bart en de baby
Heel snel na de geboorte van Mathis hadden we familiebezoek naast ons ziekenhuisbed. Aan de ene kant geweldig, je bent zooo trots op en blij met je kleintje, dat wil je onmiddellijk delen. Maar als ik nu de foto’s terugzie, zie ik een compleet uitgeput, bleek spook weggemoffeld onder een laken (ik hè, niet Mathis). En ik weet weinig meer van dat bezoek, dat vind ik jammer. Ik had het bewuster willen meemaken dat de belangrijkste mensen in ons leven onze baby ontmoeten, maar ik was echt nog in een andere dimensie. De volgende keer wil ik eerst even rust met z’n drietjes. Even douchen, even fatsoeneren, even ‘landen’. En daarna onze nieuwste aanwinst vol trots showen zodat ik het zelf ook echt meemaak. Het kind loopt niet weg :D.

Nogmaals, ik kijk echt met een goed gevoel terug op mijn bevalling, maar ach, er is altijd ruimte voor verbetering hè ;). Wat zou jij anders doen?

VOLG CHICKSLOVELITTLEONES OP INSTAGRAMFACEBOOKYOUTUBE EN PINTEREST!

14 reacties

Heidi -

Haha! Leuk artikel en o zo herkenbaar! Bij je stijltang en make-up heb ik toch even moeten grinniken… Ik had die ook mee! Ik heb toch wel even mijn haar gestyled en make-up opgedaan voor de foto in de krant… 😉

Marike -

Na de bevalling moest ik blijven, mijn zoontje lag op Neonatologie en mijn vriend moest naar huis terwijl ik op een kamer lag met een wildvreemde vrouw die geen woord wilde wisselen… Wat heb ik mij toen eenzaam gevoeld… Daardoor twijfel ik nu, zwanger van de tweede, of ik opnieuw in het ziekenhuis wil bevallen. Terwijl de bevalling an sich echt prima verliep.

Ook meer rust na de bevalling voor ons als gezin wordt een aandachtspunt, vooral omdat ik eerst mijn zoon de tijd wil geven om te wennen aan de nieuwe situatie. Lijkt me best lastig namelijk voor hem die eerste dagen/weken.

Leonie van Mil -

Hahaha leuk artikel. Ik heb mij over die eerste twee punten helemaal niet druk gemaakt. Ik wilde gewoon het dichtstbijzijnde ziekenhuis, anders moest ik een half uur langer met weeen in de auto zitten. Ik heb mij echt totaal niet druk gemaakt over mijn uiterlijk. Iedereen was meer bezig met mijn onderkant, dan met mijn hoofd en ik was ook in een andere wereld dat ik me zelfs daar niet druk over heb gemaakt. En familie naast mijn bed vond ik juist fijn zo snel na de bevalling. Ik wilde heel graag mijn verhaal kwijt. Verwerken begon bij mij meteen. Wat ik wel anders zou doen, is mij minder druk maken om pijnbestrijding. Ik wilde dat absoluut niet en ik heb mijzelf 24 uur gemarteld om er daarna achter te komen, dat de weeen geen effect had en ik nog steeds op 5 cm ontsluiting zat. Uiteindelijk toch voor een ruggenprik gegaan. Nu vraag ik mij af of het allemaal sneller was gegaan als ik ook sneller voor een ruggenprik had gekozen

Lob -

Waaaaahhaaa Nien!! Je hebt niet alles met me gedeeld dus kennelijk had je toen ook ergens wel zoiets van: dit is zooooo onder invloed van hormonen. Fantastisch die playlist!!!

Eline -

Heb een hele fijne ervaring gehad in het geboortehuis waar ik voor gekozen had, ook inderdaad gelet op mogelijkheden als blijven slapen van m’n vent, dingen als een bad/douche en afstand tot medische afdeling. Mooiste was ook mijn playlist op mijn laptop en de tas waar ik m’n laptop had ingestopt: boxjes, lekker eten, dingen om te doen… Niet aangeraakt, haha!! Maar weet je, als het je rust gaf, waarom ook niet? 🙂

Nina -

Ja Eline, daar sla je wel de spijker op z’n kop: als het rust geeft, vooral wél doen!

Liefs, Nina

Eline -

Ja, tijdens je zwangerschap zijn de dingen die nu nonsens lijken juist datgene waar je nog enigszins invloed op lijkt te hebben, terwijl je rondwaggelt en niemand je nou precies kan vertellen hoe weeën voelen en wat je voelt als de bevalling echt begint 😉

Dani -

Serieus nooit over nagedacht om ziekenhuizen te vergelijken 🙂 Nu woon ik ook op loopafstand van een prima ziekenhuis maar toch. Ik heb dus wél na mn bevalling 2 nachten op zaal gelegen en vriendlief moest naar huis. Ik kan er nog steeds om janken en het is bijna 9 maanden geleden. Ik heb me zo zo zooooo ellendig gevoeld met mn kraamtranen in mijn eentje tussen vreemden. STOMME kamergenoten die geen rekening hielden met de rusttijden en hun bezoek. (Spraken geen Nederlands, hele familie elftallen op bezoek de hele dag door) Baby’s die de hele nacht jankten en de mijne lag zo zoet te slapen dat ik dacht.. het had zo mooi kunnen zijn lekker thuis, maar ik lig HIER @#$%^&*. Ben dus vanaf de bevalling tot ik naar huis mocht 3 dagen later, wakker geweest.
Dus dat. Maar goed, dat is niet iets wat ik anders zou doen, want ik had geen keus. En dit was bij mn 2e, en laatste 🙂

Nina -

Oh pffff Dani, dat klinkt echt vreselijk… :(. Dikke kus

Kim -

Dat laatste vond ik een heel belangrijke, na een hele nacht in arbeid en pas na de middag bevallen, heb ik besloten mijn familie pas de dag erna te laten komen. En dan nog had ik liefst niet te veel volk aan mijn bed. Ik voelde mij een te groot wrak om iedereen onder ogen te komen.

Taatt\ -

GHi, goede tips ook voor anderen 😉

Mirjam -

Leuk om te lezen 🙂 zelf ben ik nu zwanger van de eerste en ik maak me (nog???) Helemaal nergens druk om. Een bevalling valt toch niet te plannen, dus ga ik er ook niet over nadenken. Wel ben ik heel bang dat ik straks tijdens de bevalling het bed volpoep i.p.v. dat ik mijn zoon uitpoep 😉 maar ach, ik werk zelf in de zorg en heb de gekste dingen al gezien.. dat zullen de mensen die dan naar mijn doos staan te loeren ook wel 🙂

Nina -

Hihi ja dat hebben inderdaad veel vrouwen (dus no shame!!). Ik had het ‘geluk’ dat ik bij m’n weeën veel moest overgeven en er daardoor niet echt iets meer in m’n lijf zat om uit te poepen, behalve m’n kind 😀

Liefs, Nina

Jodi - liefthuis -

Wat goed om zo eens terug te kijken naar je bevalling. Ga ik ook doen. Ik heb me over bepaalde dingen ook onnodig druk lopen maken. Zo had ik een etens voorraad en entertainment voor een heel weeshuis bij me. Niks van gegeten nergens naar gekeken haha. Ik moet stiekem wel echt lachen om je birth playlist.

Reageer ook

pinterest instagram heart twitter facebook youtube