12 lessen die ik wil meegeven na mijn eerste jaar als moeder

Snel. Stop de tijd. Mijn kind wordt maandag één. Dat kàn toch niet? Maar het is toch echt zo :). De laatste dagen ben ik wat sentimenteel, denk ik terug aan mijn bevalling, kraamtijd, de maanden erna… Kortom: overpeins ik mijn eerste jaar als moeder. Tijdens mijn zwangerschap heb ik me zo goed en kwaad als dat kan voorbereid op het moederschap. En dan heb ik het vooral over praktische dingen voorbereiden en dingen kopen en zo.

geboortemathis

Want hoe het écht is om moeder te zijn, dat ontdek je nou eenmaal pas als die mini er is. Eigenlijk heb je gewoon geen idee waar je aan begint, haha. Daarom tijd om eens zwart op wit terug te blikken op dat eerste jaar, wat ik nou heb geleerd als moeder. Welke gedachten, acties en daden mij het meeste geluk, rust, blijheid en wijsheid hebben gegeven, dat eerste jaar. En dat zijn denk ik tevens adviezen voor mama’s die net bevallen zijn en aan de voet van dat mega avontuur staan, een avontuur ook wel ‘moeder worden’ genoemd. Want jongens, dat is het: een groot avontuur.

1. Speel met je kind
Zodra je kleine een aantal maanden is en je interactie met ‘m hebt, speel dan met ‘m. Ga ernaast liggen op het speelkleed. Help als -ie ouder is blokken in een doos stoppen, doe ‘kiekeboe’ tot je niet meer kunt en reageer op hem als hij met een boekje komt aankruipen. Soms dacht ik echt: wat dóe ik hier, op de grond, met een kind dat nog maar nauwelijks kan omrollen. Maar het is belangrijk. Je kind verdient jouw aandacht en groeit hier positief van. En als ik dan kon terugkijken op een dag dat ik echt met mijn kind had gespeeld, contact met hem had gemaakt, dan gaf me dat een goed gevoel.

2. Onthoud: het wordt beter
Als je nu denkt dat je écht niet meer kunt omdat je arm afsterft van het rondsjouwen, of je twijfelt of 3 kilo koffiebonen per week nog wel genoeg is, of dat die vreselijke krampjes nu al 3 maanden lijken te duren, of die eenkennigheid ineens wel erg extreem lijkt of het plotseling mega moeilijk is om je little one fatsoenlijk te verschonen omdat ook maar één seconde stilliggen geen optie meer blijkt, of… Het wordt beter, echt. Nu ik terugkijk op het afgelopen jaar bedenk ik me hoeveel kleine hindernissen we al hebben overwonnen, en dat die eigenlijk allemaal nu weer weg zijn. Van niet willen drinken aan de borst tot krampen, van koemelkallergie tot ineens niet meer alleen willen slapen. En van 12 poepluiers per dag tot een flinke griep. Het gaat voorbij. Kom maar op met die hindernissen in jaar twee.

3. Ben erbij als hij eet
Eten is een sociaal gebeuren, het verbindt mensen, aan tafel kun je samen genieten, de dag doornemen, plannen maken… Ik denk dat het belangrijk is om dat er letterlijk al met de paplepel in te gieten. Dus wees bij je kleine als hij eet. Ga niet op je telefoon pielen of op je laptop tikken of wat dan ook (jep, dit zeg ik ook weer streng tegen mezelf…). Ben er niet alleen fysiek bij, ook mentaal. Hij verdient jouw aandacht en het is fijn als hij eten als iets gezelligs ziet. Heb je later alleen maar profijt van, toch?

4. Doe ook leuke dingen met z’n tweeën
Met je wederhelft dus. Trek die fles wijn open als je kind eindelijk slaapt, ook al is het dinsdag. Regel een oppas en ga eens goed uit eten of naar een film. Hoeft heus niet wekelijks, maar een béétje in elkaar blijven investeren is prettig. En nodig. Want je gaat in sommige fases zoveel met je kind bezig zijn, dat je vergeet hoe leuk je man/vrouw ook alweer is. Zonde! Het leven kan echt best nog wel een beetje op je oude leven blijven lijken, hoor. Vind ik wel. Het vergt gewoon wat meer planning en geregel.

5. Neem de tijd om hem naar bed te brengen
We zitten hier net in de afronding van de fase ‘zeer moeilijk in slaap komen en vervolgens nog 3x wakker worden’. Niet een héél fijne fase. We hadden maandenlang het enorme geluk van een kind dat je in bed legde, over z’n bol aaide, en hoppa hij sliep al. Toppie, laterrrr! Tot die tactiek niet meer werkte. Echt van de een op de andere dag ging dat in bed leggen niet zomaar meer. Toen zijn we weer echt tijd gaan nemen voor het slaapritueel. Flesje, tanden poetsen, pyjama en slaapzak aan, samen gordijnen dicht doen, verhaaltje, liedje… En nee, daar ging hij niet ineens goed van slapen. Maar ik merkte wel hoe fijn hij dat vond. Lekker nog even die aandacht zo in de avond. En terecht. Zelf vind ik dat naar-bed-breng-ritueel ook altijd leuk, zo knus.

6. Volg je gevoel
Over het altijd volgen van je moedergevoel schreef ik dit artikel. Echt, volg het. Doe het. Want dat moedergevoel heb jij ook, vanaf dag één. En het liever drie keer bij het verkeerde eind hebben, dan iets over het hoofd zien terwijl je intuïtie je het eigenlijk allang vertelde. Toch? Kom voor jou en je kind op!

7. Vraag om hulp
Dat mag gewoon en is echt geen schande. Het is juist stoer dat je het doet, want door hulp te vragen kom je immers voor jezelf op. Vraag je beste vriendin om in de kraamweek een paar maaltijden voor je te maken, bel je moeder als je echt gek wordt van het slaapgebrek, of je leuke buurvrouw als je last minute omhoog zit voor een oppas.

8. Ga meal preppen
Een wat praktischere tip, plan en prep je maaltijden. Voordat Mathis er was, kwam ik zo’n beetje iedere dag in de Albert Heijn. Nu niet meer. Ik plan mijn maaltijden van tevoren en kook voor. Yes, zo huisvrouwerig ben ik. Ik laat zelfs een deel van de boodschappen thuis bezorgen. Er komen dagen dat je om 20.00u ’s avonds nog niet eens tijd hebt gehad om te douchen, laat staan een maal te koken. Hoe fijn is het dan als je een lekkere lasagne in je koelkast hebt staan, of een vullend soepje in je vriezer hebt? Doe het nou maar gewoon!

9. Stel je prioriteiten
Geen tijd hebben bestaat niet, aldus Elise :). En zo is het. Iedereen heeft 24 uur in een dag. En jij bent de baas over die 24 uur. Als je zegt: ik heb geen tijd, zeg je eigenlijk: ik heb geen zin. En geen zin hebben is niet altijd erg, want als je moeder wordt ga je des te vaker merken dat je écht prioriteiten moet stellen. En bij mij zijn dat mijn kind, familie, een paar vriendinnen… Geen vage kennissen meer die energie vreten, of feestjes waar ik geen zin in heb. Kies wat je belangrijk vindt en stop daar je tijd in, je zult er een gelukkiger en rustiger mens door worden :).

10. Leer je kind zo snel mogelijk kusjes geven
Het lukte hem vanaf 10 maanden. Eindelijk. Reageren op het begrip ‘kusje’, dus. Een kusje is een soort halve kopstoot met zijn mond wagenwijd open en veel slijm. En I LOVE IT. Ik smelt bij ieder kusje van mijn kind. Het is zooo leuk. Leer het je mini. Zo snel mogelijk :).

11. Houd je aan jouw schema
Als jij het nodig vindt dat jouw kindje om 12.00u ’s middags in bed ligt, dan is dat zo. En kun je dus niet om 12.30u met iemand lunchen. En als je graag om 19.00u thuis wilt zijn om je kleine naar bed te brengen, dan doe je dat. Ik heb me een paar keer laten overtuigen om mijn kind een slaapje over te laten slaan in de middag, of ’s avonds veel te laat in bed te leggen en daar voelde ik me eigenlijk helemaal niet goed bij. En mijn kind ook niet, want als ik van zijn schema afweek, kreeg ik gedonder. Inmiddels is dat schema iets minder strak en kan hij het prima een uurtje langer rekken, maar als echte mini kon hij dat niet. En nog steeds leg ik mijn kindje om de iedere 2 à 3 uur in bed overdag. Hij heeft er baat bij. Sommige mensen zullen me vast saai of overdreven gevonden hebben, maar ik ben ontzettend blij dat ik mijn schema ben blijven volgen, zodat ik niet heel vaak met een ontzettend overstuur kind zat dat niet wilde slapen.

12. Maak veel filmpjes
En foto’s! En film horizontaal met je telefoon, zodat je er later ook nog een langere film van kan maken die je op een laptop of tv kunt bekijken. Ik vind het nu al zo ontzettend leuk om foto’s en filmpjes van net na zijn geboorte terug te kijken, dat ik nog steeds heel fanatiek ben van beeldmateriaal maken, haha. Eens in de paar dagen zet ik de foto’s in mapjes opgedeeld naar hoeveel maanden hij is, en als hij dadelijk een jaar is wil ik de mooiste uitkiezen en er een mooi boek van maken. En tip van Elise: zet alle filmpjes achter elkaar met behulp van een makkelijk edit-programma (of laat iemand anders het doen) en maak zo een film van het eerste levensjaar van jouw kind. Nu al zin in!

Wat zijn de lessen die jij leerde in jouw eerste jaar als moeder?

VOLG CHICKSLOVELITTLEONES OP INSTAGRAMFACEBOOKPINTEREST EN YOUTUBE!

2 reacties

Michelle -

Oooh punt 5! Wij zijn in de fase beland dat zodra je wegloopt ze het op een brullen zet terwijl wij haar ook zo konden neerleggen en weglopen. Hoelang duurt deze fase? Zijn er savonds maar druk mee en wordt stapelgek…nu een paar keer een avond laten huilen met af en toe speentje erin en aai over de bol, ‘aar daar krijgen we alleen maar een overstuur kind van. Nu is ze 8,5 maand dus hopelijk gaat deze fase van verlatings angst heel heel snel over!

Nina -

Aah, zo heftig :(. Slopend! Ook overdag? Bij ons duurde het een kleine drie weken. Toen was het ineens over, bijna net zo snel als dat het gekomen was. Ik weet dat je hier nu weinig aan hebt, maar houd vol. Het gaat over! Liefs, Nina

Reageer ook

pinterest instagram heart twitter facebook youtube