Waarom ik beter slaap sinds ik een kind heb

Die titel klinkt een béétje cru, sinds dit artikel van Elise, over Christophe die na een jaar niet doorsliep. Daar ga je simpelweg aan onderdoor. Slo-pend. Nu weet ik hoe gaar je al kunt zijn van een nacht of drie met heel weinig slaap, da’s niet te doen, laat staan een jaar.

vakantiedreumes

Ja, een aantal korte periodes met k*t-nachten heb ik ook heus gehad hoor (en nog steeds wel), maar dat hoort nou eenmaal bij mama zijn. Over het algemeen ben ik er sleep wise énorm op vooruit gegaan. En da’s geen steek naar Elise, sterker nog, Elise weet als geen ander exact wat ik bedoel.

Want ik lag naast Elise in bed tijdens onze werktrip naar Reims om 03.00 uur nog klaarwakker naar het plafond te staren. En om 04.00 uur nog steeds. En dat ze dan wakker werd en me zo zag. Even gezellig kletsen, mij een beetje kalmeren. En uiteindelijk had ik er dan om 07.00 uur een uur of twee slaap opzitten. Ik heb een periode gehad dat ik echt nauwelijks sliep. Echt gaar was ik dan niet overdag, want ik bleef overeind door enorm veel stresshormonen. Die maakten me hyper. En hielden me wakker. Ik heb veel geprobeerd, maar mijn slaapproblemen gingen niet zomaar weg. Pillen van de dokter (maar zodra je daar mee stopt raakt je hoofd écht helemaal in de war), alle prikkels vermijden na 19.00 uur, slaapmutsjes in de vorm van iets teveel wijn…

Er zat een dieper probleem onder, wat ik dondersgoed wist. Ik was totaal overstressed en raakte opgebrand. Daar ga ik nu niet helemaal over uitwijden, het gaat namelijk supergoed nu. En dat het zo lekker gaat heeft heel veel te maken met Mathis. Elise zei het tijdens mijn sh*tperiode al vaak: ‘een kind zou je goed doen’. Ik dacht alleen maar: ‘Hoe dan?! Nóg meer zorgen? Nóg drukker? No way!’ De gedachte alleen al bezorgde me een extra angstaanval. Maar dat kind kwam er. En man o man, wat hielp dat.

Want dat beter slapen sinds ik een kind heb, staat symbool voor iets veel groters. Hoe verder ik in mijn zwangerschap vorderde, hoe rustiger ik werd. Hormonen hielpen een handje, maar ook nu Mathis al een jaar oud is zit ik nog steeds in dezelfde vibe: veel minder doet er toe. Ik heb een kindje, ik heb een gezin. En dat is alles wat telt. Een baby is het állerbeste middel om te relativeren, is mijn ervaring. Dus sinds ik mama ben lig ik ‘s nachts niet meer te malen over die overlopende mailbox. Ga ik niet om 05.00 uur opstaan zodat ik ook nog het huis spik en span kan krijgen voordat mijn werkdag begint. Lig ik niet meer te hyperventileren omdat ik mijn werk véél te serieus neem.

Nee, áls ik al wakker lig met zorgen, zijn het zorgen om Mathis. Probeer ik te luisteren of zijn ademhaling niet te pieperig is bijvoorbeeld. Ik noem maar wat. Andere zorgen zijn nagenoeg weg. Het doet er niet meer toe, als je mama bent. Of in ieder geval, veel minder.

Dus ja, ik ben misschien een uitzondering, maar gezien de plek in mijn leven waar ik vandaan kwam toen ik zwanger werd kan ik volmondig zeggen: ik slaap beter sinds ik een kind heb :).

VOLG CHICKSLOVELITTLEONES OP INSTAGRAMFACEBOOKPINTEREST EN YOUTUBE!

3 reacties

Elsbeth -

Ik heb het ook, snap precies wat je bedoelt. Ik heb me, met een baby van 10 weken, nog nooit zo kalm en ontspannen gevoeld als de afgelopen maanden. Alsof ik voor het eerst in m’n leven precies weet wat ik moet doen. En natuurlijk slaap ik wel eens weinig omdat m’n zoontje huilt oid, maar over het algemeen ben ik een stuk rustiger en slaap ik veel beter.

Monique -

Mooi dat je dit deelt… dankjewel. Liefs

Marijke -

Wat fijn zeg dat je een stuk beter slaapt. Slaap is zo ontzettend belangrijk!

Reageer ook

pinterest instagram heart twitter facebook youtube