Hoe zorg je ervoor dat je kind gaat doorslapen?

Vandaag dan eindelijk de lang beloofde update omtrent de slapeloosheid van mijn jongste zoontje. In deze dagschema updates en in mijn artikel over ‘wat als je kind na een jaar nog niet doorslaapt‘   vertelde ik over de slaapproblemen van mijn jongste zoontje. En nadat Samuel 2 jaar niet heeft doorgeslapen, Christophe hem opvolgde met een jaar lang niet doorslapen, was bij ons de tax bereikt en besloten wij hulp te zoeken.

image1

Hoe is het achteraf mogelijk dat wij drie jaar hebben gewacht? Dit realiseer je je pas als je start met hulp. Want wij waren inmiddels zó kapot dat de energie om er compleet voor te gaan ver te zoeken was. Maar er was geen andere keuze, het moest. Alles begon onder onze slapeloosheid te lijden. En na het uitsluiten dat er medisch iets met Christophe aan de hand was, was voor ons de next step: een slaapcoach. Even hebben we nog een osteopaat overwogen, maar we wilden ons toch liever focussen op 1 aanpak en dus werd het ‘The Sleep Agency‘.

Een half jaar geleden had Nina al het adres van deze slaapcoach doorgeappt, maar daar heb ik toen verder niks mee gedaan (do not ask me why). En toen ik 2 maanden geleden hetzelfde adres kreeg doorgemaild van een te lieve Chickslovelittleones lezeres, dacht ik ok, dit is meant to be. Haar beschreven aanpak op haar website sprak me aan: geen uren laten huilen, maar een gentle sleep methode. Op het moment dat ik die zondagmiddag haar met tranen in mijn ogen van wanhoop mailde met als onderwerp ‘HELP’, belde ze me diezelfde avond al. Zondagavond dus. Ode aan deze vrouw.

Vervolgens moesten allerlei gegevens invullen en artikelen lezen en een week later hadden we een intake via Skype. Die zaterdag begonnen we met dé coaching. Susanne (zo heet ze) vertelde ons de methode en wij moesten vervolgens iedere dag in de ochtend het logboek van Christophe mailen. Wanneer ging hij in bed, wanneer viel hij in slaap, wat heb je in die tijd exact gedaan en gezegd, wanneer werd hij wakker, etc. Elke middag kregen we dan van Susanne een WhatsApp spraakbericht met feedback, handvatten, tips én de nodige motivatie. De hoofdboodschap was: wees consequent, wees een team en offer 2-3 weken van je tijd op en heb volle aandacht hiervoor. Dat vind ik achteraf het allersterkste aan Susanne: ze spreek uitsluitend met ons samen. Waar ik als vrouw vaak de touwtjes in handen neem, werd Marcel door Susanne overal bij betrokken. En dat was héél érg fijn!

Want eerlijk is eerlijk: het was een ontzettend intense periode. De hele dag én nacht draaide om het laten slapen van Christophe. Ik heb niet overdreven wel 70 keer over de hobbelige klinkerweg om de hoek bij de haven gereden om hem in de namiddag (zijn lastigste moment) nog in slaap te krijgen. Met Samuel ernaast die geen geluid mocht maken. Het regiem was strak: om de 2,5 uur naar bed, minimaal 3 uur overdag slaap, 17u aan de dinertafel en 17.45u naar boven voor de start van het avondritueel om hem vervolgens 18.15u  sharp in bed te hebben.

Hoe wonderbaarlijk Christophe de allereerste nacht gelijk doorsliep, hoe slecht het daarna ging. Op nacht 11 stonden we schreeuwend van wanhoop en haat tegenover elkaar op de gang verwijten te maken met een krijsende baby op de achtergrond. “Denk je serieus dat deze theorie gaat werken?” “Wat moet ik anders doen? Het is mijn laatste hoop”. Zoiets zeg maar. Want Christophe lag gerust uren te huilen ‘s nachts. En wij lagen er op een matrasje op de gang naast, stoïcijns te coachen met ‘shhhhh, ga maar lekker slapen lieverd’. Je eigen kind hatend na 2 uur. Echt. Heel erg.

En toen opeens bij nacht 12, veranderde meneertje als een blad aan een boom. Hij sliep overdag echt úren, ruim 3 en soms zelfs 4 uur. Waarna hij tevreden om 18.15 in bed lag, en in slaap viel om 18.30. Tot minimaal 5.30 de volgende ochtend. En soms zelfs tot 7u. En overdag een prima slaper. Geen klinkerweggetjes meer. Zodra hij zijn bed zag was hij al rustig. Echt tranen van geluk. En ook de euforie bij Susanne was groot. Wat wilden we graag met haar trouwen, zó blij waren we.

En zo blij zíjn we. Want inmiddels is de coaching afgerond. Een maand lang hebben we Christophe met Susanne gecoacht. Ze blijft ‘bij je’ tot het ‘einde’. En inmiddels zijn we al een maand op eigen kracht aan het coachen. Christophe is een zoveel betere slaper geworden. Het is echt een wereld van verschil. En oh wat zijn we blij dat we hulp hebben gezocht. Ja, het is nog steeds een early bird: 6 uur is echt zijn max. En soms komt hij al om 5 uur maar dan coachen we hem weer in slaap. Maar de nachten waarbij we 23x uit bed moesten zijn gone. Voorbij. En als hij nu een keer wakker wordt in de nacht, dan hebben Mars en ik handvatten waar we ons aan vasthouden. Overdag is hij ook echt een goede slaper. En bovenal: mijn kind is weer vrolijk. Geen oververmoeid saggo kind meer.

Eigenlijk is dit ellenlange artikel dus een ode aan de slaapcoach. Want echt, ik wil het van de daken schreeuwen. Heb je een kind wat slecht slaapt? Modder niet járen aan, maar zoek hulp. Echt! Wij hebben ons blije, happy, tevreden, uitgeruste én slaapliefhebbende zoontje weer terug. Dankzij Susanne!

VOLG CHICKSLOVELITTLEONES OP INSTAGRAMFACEBOOKPINTEREST EN YOUTUBE!

11 reacties

Aukje -

Wat tof dat je jullie verhaal zo open en eerlijk deelt!! Geniet lekker van de fijne nachtrust.

Liek -

Super fijn voor jullie zeg! Ik ga m onthouden. Van ons hoeft ons meisje van 10 maanden nog niet door te slapen, bij een jaar gaan we de nachtvoedingen afbouwen en naar haar eigen kamertje. Wie weet komt deze tip dan van pas :)

Elise -

Wie weet, we gaan uit van niet toch, haha! Succes. Groetjes Elise

Renske -

Wat geweldig! Dit ga ik echt onthouden en vertellen aan iedereen die het nodig kan hebben.

Guido -

Wat herkenbaar! Elke regel die je schrijft hebben wij pas geleden ook meegemaakt! En ook wij willen met Suus trouwen!

Elise -

Haha, moeten we om d’r vechten dan Guido :-)

Suzanne -

Wat fijn dat hij nu heerlijk slaapt. Wat ik niet snap: als dit een gentle sleep methode is zonder veel huilen zoals je schrijft, en dan lag Christophe toch uren te huilen ‘s nachts? Dat is dan toch niet ‘gentle’, maar gewoon een andere slaaptraining met huilen (zeg maar net als die van het consultatiebureau)?

Elise -

Hoi Suzanne,

Ik snap je verwarring. Het verschil met deze methode is echter dat ondanks dat Christophe dus wel huilde, je bij hem mag zijn. In de eerste fase mag je hem zelfs als het echt erg wordt even knuffelen en geruststellen. Het is dus niet zo dat Christophe uren echt lag te krijsen. Hij was meer rustig aan het huilen zeg maar, van onvrede dat hij niet in slaap viel. Niet van paniek, want hij kon ons de hele tijd gewoon zien en horen. En dat maakt het voor jezelf ook ‘gentle': je hoeft niet met een kussen op je hoofd in je bed te liggen kapot gaan en je kind negeren, je mag iets ‘doen’. Ik hoop dat je er nu iets van beeld bij hebt, haha. Groetjes Elise

Nynke -

Wat ontzettend fijn dat het nu zo goed gaat!!

Debbie -

Hoi Elise,

Wat een geweldig nieuws! Wij zijn ook bezig met het traject en het gaat zoveel beter dan eerst, het is niet te geloven! En dan ook nog op een heel vriendelijke manier voor je kindje? Wat een uitkomst, zo’n slaapcoach!

Elise -

Ja toch Debbie? Echt waarom weten veel moeders niet dat slaapcoaches bestaan denk ik dan! Fijn dat het bij jullie ook zoveel beter gaat. Liefs!

Reageer ook

pinterest instagram heart twitter facebook youtube